İletişimISSN:e-ISSN: 2578-8965
Yazar GirişiHakem GirişiYeni Üyelik
TürkçeEnglish
AnasayfaAmaç ve KapsamDergi KuruluYazarlar için RehberMakale GönderSon SayıArşivİletişim

Akademisyenlerin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi: Necmettin Erbakan Üniversitesi Örneği

Arif Hatipoğlu,EBRU ERTÜRK

  • Arif Hatipoğlu: Necmettin Erbakan Üniversitesi
  • EBRU ERTÜRK: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ
  •  Yıl : 2024
  •  Cilt : 4
  •  Sayı : 1
  •  Sayfa : 51-72
Günümüzde her alanda yaşanan teknolojik gelişmeler bilgiye erişimin de hızlı ve kolay olmasını sağlamaktadır. İnsanlar da sürekli gelişen ve değişmekte olan bilgiye uyum sağlamakta ve kendini devamlı geliştirmek zorunda kalmaktadır. İnsanlar bu süreçte, bilgilerini daima güncelleyerek yeni bilgiler öğrenmekte, bilginin hızlı değişimi karşısında var olan bilgilerinin yerine yenilerini eklemektedir. Teknolojik gelişmelerin ve bilgiye erişim bu denli hızlı yaşandığı günümüzde eğitimciler de öğrenme ve öğretim süreçlerini değiştirmek durumunda kalmaktadır. Bunun sonucunda teknoloji eğitim sürecinin ayrılmaz bir parçası olmaktadır. Bu süreçte uzaktan eğitim modeli daha fazla tercih edilmeye başlamıştır. Uzaktan eğitim artık örgün eğitimin bir parçası haline gelmiştir. Bu nedenle mevcut sistemin avantaj ve dezavantajları, mevcut sisteme yönelik algı ve tutumlar hem öğrenci, hem öğretmen hem de akademisyen açısından değerlendirilmeli ve gerekli adımlar atılmalıdır. Bu araştırmada da Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde görev yapan akademik personelinin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının neler olduğunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada, Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde görev yapan akademisyenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının cinsiyet, yaş, kıdem, çalıştıkları birim, eğitim düzeyleri, branş vb. değişkenler bakımından anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği de incelenmiştir. Araştırmada, yöntem olarak betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmada veriler Ağır (2007) tarafından geliştirilen “Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği” ile elde edilmiştir. Araştırma, örneklemi Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde görev yapan farklı birimdeki 348 akademisyenden oluşturulmuştur. Verilerin analizinde frekans, yüzde, ortalama değerler, t-testi ve anova kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde görev yapan akademisyenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının ortalamanın üzerinde olumlu bir tutuma sahip olduğu tespit edilmiştir. Yapılan fark testleri analizleri sonucunda demografik değişkenlerden yalnızca kurumda çalışma süresi değişkeni açısından anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır.
Atıf yapmak için : Hatipoğlu, A., & Ertürk, E. (2024). Akademisyenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının değerlendirilmesi: Necmettin Erbakan Üniversitesi örneği. Fivezero, 4(1), 51-72. https://doi.org/10.54486/fivezero.2024.35

Çıkar İlişkisi : Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.

Bu makale CC BY-NC 4.0 lisansı ile yayımlanmıştır.
Fivezero Dergisi
2024, Cilt4, Sayı1
E-ISSN: 2578-8965
Geliş Tarihi : , Kabul Tarihi : , Yayın Tarihi :

Kaynakça

  1. AECT Task Force (1977). Educational technology: definiton and glossary of terms. association for educational communications and technology. Washington, D.C.
  2. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
  3. Ağır, F., Gür, H. & Okçu, A. (2007). Uzaktan eğitime karşı tutum ölçeği geliştirmesine yönelik geçerlik ve güvenirlik çalışması. e-Journal of New World Sciences Academy Social Sciences, 3, (2), C0042, 128-139.
  4. Alqahtani, A.Y. & Rajkhan, A. A. (2020). E-learning critical success factors during the covıd-19 pandemic: a comprehensive analysis of e-learning managerial perspectives education sciences: This article belongs to the Special Issue COVID-2019 Impacts on Education Systems and Future of Higher Education
  5. Aslan, M., Ersözlü Z. N., Aydoğan İ., İskender M. Helvacı M. A. & Turhan M. (2009). Eğitim bilimine giriş. Ankara: Gündüz Eğitim.
  6. Beaudoin, M. (1990). The instructor's changing role in distance education. American Journal of Distance Education, 4, 21-29. https://doi.org/10.1080/089236490¬09526701.
  7. Cabı, E.& Ersoy, H. (2017). Yükseköğretimde uzaktan eğitim uygulamalarının incelenmesi: Türkiye örneği. Journal of Higher Education & Science/Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(3).
  8. Çelen, F. K., Çelik, A., & Seferoglu, S. S. (2018). Yükseköğretimde çevrim-içi öğrenme: Sistemde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri. Journal of European Education, 1(1), 25-34.
  9. Gök, B. (2017). Üniversitelerde Uzaktan Eğitim Programlarının Hizmet Kalitesi ve Etkinliğinin Değerlendirilmesi. [Yayımlanmamış Doktora Tezi], Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü.
  10. Grigoriev, G., & Beresnev, A. (2020). Some psychological aspects of distant teaching. , 87, 00035. https://doi.org/10.1051/shsconf/20208700035
  11. Gündüzalp, C. (2021). Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik algı ve tutumları. Caucasian Journal of Science, 8(1), 247-271.
  12. Harrison, R., Hutt, I., Thomas-Varcoe, C., Motteram, G., Else, K., Rawlings, B., & Gemmell, I. (2017). A cross-sectional study to describe academics’ confidence, attitudes, and experience of online distance learning in higher education. Journal of Educators Online, 14, 1-9. https://doi.org/10.9743/JEO.2017.14.2.3.
  13. Huang, R. Liu, D. J., Tlili, A., Yang, J. F., & Wang, H. H. (2020). Handbook on facilitating flexible learning during educational disruption: the chinese experience in maintaining undisrupted learning in covıd-19 outbreak. UNESCO.
  14. Inman, E., Kerwin, M., & Mayes, L. (1999). Instructor and student attıtudes toward dıstance learnıng. Community College Journal of Research and Practice, 23, 581-591. https://doi.org/10.1080/106689299264594.
  15. Kaya, Z. (2006). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
  16. Kocayiğit, A. & Uşun, S., (2020). Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları (Burdur ili örneği)”. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(23), 285-299.
  17. Koşar, E. (2002). Öğretim teknolojileri materyal geliştirme. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  18. Moore, M. G. & Kearsley, G. (2012). Distance education: a systems view of online learning (3rd ed.). Belmont: Wadsworth.
  19. Neuman, W. L. (2010). Toplumsal araştırma yöntemleri: nitel ve nicel yaklaşımlar I, Çev. S. Özge, İstanbul:Yayın Odası.
  20. Smidt, E., McDyre, B., Bunk, J., Li, R., & Gatenby, T. (2014). Faculty attitudes about distance education. , IAFOR Journal of Education, 2(2), 1-29. https://doi.org/10.22492/IJE.2.2.06.
  21. Tekedere, H., Şahin, S., & Göker, H. (2022). Covid-19 sürecinde yükseköğretimde çevrim içi uzaktan eğitim öğrenci deneyimlerinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(1), 123-166.
  22. Umurhan, H. (2014). Öğretim elemanlarını uzaktan eğitime teşvik eden unsurlar: gazi üniversitesi örneği. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü.
  23. Yadigâr, G. (2010). Uzaktan eğitim programlarının etkinliğinin değerlendirilmesi (G.Ü. Bilişim Sistemleri Uzaktan Eğitim Tezsiz Yüksek Lisans Programı Örneği). [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  24. Yumbul, E. (2021). Liselerde görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi. [ Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  25. Yükseköğretim Kurulu (2007). Türkiye’nin yükseköğretim stratejisi. Ankara: YÖK.